Mijn dag met WensAmbulance Brabant

woensdag 6 december, 2017

Om 10.00 uur kwamen de vrijwilligers van WensAmbulance Brabant bij mij thuis. Eerst dronken we samen een kopje koffie om even kennis te maken. Het was direct al gezellig. Ze waren erg behulpzaam en lief. Om 10.30 uur ben ik in de wensambulance geholpen en zijn we naar mijn zus en zwager gereden. Ik kon goed naar buiten kijken. Maar van buitenaf konden ze lekker niet naar binnen kijken. Het uitzicht was erg goed en het hoofdeinde van de brancard stond omhoog. De meneer bestuurde de ambulance en mijn dochter zat voorin naast hem. Ondertussen zaten de mevrouw en mijn andere dochter achterin bij mij. Dit gaf mij een veilig gevoel en het was bovendien erg gezellig.

Toen we bij mijn zus arriveerden werd ik voorzichtig uit de ambulance gereden en onder de carport ben ik van het brancard af geholpen en vervolgens naar binnen begeleid. Het was erg gezellig bij mijn zus en zwager. We vonden het erg fijn elkaar te zien.

Na het bezoek aan mijn zus en zwager zijn we, zoals mijn wens verder was, naar het restaurant gereden waar mijn zoon werkt. Daar was de rest van mijn familie en de verzorgende ook gearriveerd! Ik werd weer voorzichtig uit de ambulance, in mijn rolstoel geholpen. Vervolgens werden er foto’s van ons bij de wensambulance maar ook binnen gemaakt. Zo hebben mijn familie en ik allemaal mooie herinneringen aan deze fijne dag. In het restaurant hebben we met zijn allen genoten van een heerlijke lunch die bereid was door mijn zoon. We zaten met zijn allen, inclusief de vrijwilligers van de wensambulance aan een lange, gezellig gedekte tafel.

Op de terugweg reed de chauffeur over het pleintje met de zwaailichten aan. Dat vond ik prachtig. Als ik aan deze dag terugdenk krijg ik direct een grote stralende glimlach op mijn gezicht. Deze mooie herinnering pakt niemand mij en mijn familie meer af!