Toch naar de crematie van haar dochter!

vrijdag 2 maart, 2018

25 februari 2017 om 22.00 uur overleed mijn zus Clementine. Clementine was verstandelijk beperkt en tevens lichamelijk gehandicapt. Clementine was het zorgenkind van mijn ouders; zij stond op de eerste plaats. Toen mijn ouders niet meer voor haar konden zorgen omdat zij zelf naar een zorginstelling gingen, 6 jaar geleden, kwam Clementine in een gezinsvervangende woning van Dichterbij wonen. Daar is zij ook overleden in Uden.

Mijn moeder woont in een zorginstelling in Boxmeer. Moeder is ernstig dement, maar haar eerste zorg was en bleef Clementine. Als zij de geluiden hoorde, welke gemaakt werden door Clementine, herkende zij deze altijd. Begin november 2017 brak moeder haar heup en werd daardoor bedlegerig. Moeder kreeg morfine, had toch veel pijn werd magerder en magerder en lag alleen nog in bed. Wat wij, de andere dochters hadden gehoopt dat moeder nooit zou hoeven meemaken gebeurde wel, Clementine overleed. Wij, de dochters, moesten moeder dit trieste bericht gaan brengen. Of het bericht helemaal doordrong op dat moment is de vraag maar moeder gaf wel, op mijn vraag, aan dat zij graag bij de crematie aanwezig wilde zijn. Ik vond dat mijn moeder, de moeder van Clementine erbij hoorde te zijn. De rest van de familie was niet overtuigd dat dit voor moeder zo’n goed idee zou zijn en waren niet voor. Ik wilde desnoods een vrachtwagen huren om moeder met bed en al mee te nemen! Niemand was voor dit plan.

Toen kwam een van de medewerkers van Dichterbij met het idee van Wensambulance Brabant. Ik had wel eens van de Wensambulance gehoord en dacht dat deze Wensambulance bedoeld was voor terminaal zieke kinderen met een laatste wens, zoals een dierentuin of pretpark. Maar niets bleek minder waar. De Wensambulance hoopt bij te kunnen dragen aan een laatste wens van een terminaal zieke, oud of jong.

Na de tip van de medewerkster van Dichterbij heb ik contact gezocht met  WensAmbulance Brabant. Al vrij snel werd ik gebeld en heb ik met medewerkster Anouk een heel fijn gesprek gehad. Zij vond, net als ik, dat een moeder bij de crematie van haar kind hoorde te zijn. Anouk zou het een en ander gaan bespreken en zij zou nog contact met mij opnemen. De volgende dag werd ik gebeld; WensAmbulance Brabant ging er zorg voor dragen dat mijn moeder bij de crematie aanwezig kon zijn. Er moest alleen wel een familielid of goede bekende met moeder meegaan in de ambulance.

Op 2 maart 2018, de dag van de crematie ging mijn dochter Hanneke naar Boxmeer. Zij zou mijn moeder begeleiden op de rit naar het crematorium in Uden. Mijn dochter vertelde mij dat er een ambulance kwam met drie medewerkers, te weten Mariëlla, Ko en Barry. Mijn dochter vertelde dat deze mensen met zoveel zorg en liefde met moeder omgingen en haar ondanks pijn zo voorzichtig mogelijk van haar bed op de brancard legde en lekker warm inpakte. En zij kwamen met moeder aan bij het crematorium in Uden. Dit crematorium is bestemd voor een kleine intieme crematie, hooguit 35 personen. De medewerkers van de wensambulance hebben moeder op een prominente plek vooraan in het crematorium gezet en zijn zelf achteraan gaan zitten. Ik was deze mensen zo dankbaar, dat is niet te beschrijven. Het idee dat mijn moeder aanwezig kon zijn bij de crematie van haar dochter, los of ze het helemaal kon bevatten, heeft mij zo veel goed gedaan.

Na de crematie zou ik graag gehad hebben dat moeder mee ging naar de koffietafel. Het ging eigenlijk best goed met moeder, maar we hadden dat niet afgesproken met de wensambulance. Dus, heel brutaal, gevraagd of het mogelijk was dat moeder ‘even’ meeging naar de koffietafel. Geweldig! Mariëlla, Barry en Ko vonden het totaal geen probleem, moeder kon gewoon mee. Dus met de ambulance naar de locatie voor de koffietafel. Mariëlla, Ko en Barry hebben moeder op een prachtige plaats geïnstalleerd om zo de koffietafel te kunnen bijwonen. Mariëlla, Barry en Ko hebben geen keer gevraagd of het nu genoeg was en hebben geduldig gewacht tot wij, de dochters aangaven dat het nu toch wel tijd werd voor moeder om terug te gaan naar de zorginstelling.

Dus terug met WensAmbulance Brabant naar Boxmeer. Mijn dochter ging ook weer mee. En later sprak zij wederom haar bewondering uit voor de wijze waarop Mariëlla, Ko en Barry met oma, mijn moeder, omgingen.

Het belangrijkste: Mijn moeder was op de crematie van haar dochter, zoals het hoort en dat dank zij de hulp en steun van de medewerkers van de WensAmbulance Brabant.

WensAmbulance Brabant, heel veel bedankt dat jullie dit voor mijn moeder en voor ons hebt mogelijk gemaakt en speciale dank aan het geweldige team: Mariëlla, Barry en Ko.